BOLESNE ZĄBKOWANIE

Są to dolegliwości podczas wyżynania się zębów u niemowląt. Ząbkowanie zaczyna się około 6 miesiąca życia. Jest to proces podczas, którego zęby mleczne przebijają dziąsło. Ząbkowanie u wcześniaków występuje nieco później niż u innych dzieci, wiąże się to z rytmem wieku ciążowego, nie kalendarzowego.

Przykładowe objawy u dzieci w okresie ząbkowania :

- brak apetytu

- niepokój

- podniesiona temperatura

- płaczliwość

- zwiększone ślinienie się

- zaczerwienione dziąsła

- problemy z zasypianiem

- wkładanie rączek lub różnych przedmiotów do buzi i gryzienie ich

Zespół jelita drażliwego. Jak sobie z nim radzić?

Objawy zespołu jelita drażliwego odczuwa 20% dorosłych, chociaż podczas badań lekarskich zwykle nie wykrywa się u nich żadnych zaburzeń. Wielu osobom, które już się pogodziły z tą utrudniającą życie dolegliwością, można pomóc.

Kiedy należy podejrzewać zespół jelita drażliwego?

Częste bóle brzucha, występujące zwłaszcza po jedzeniu i ustępujące po wypróżnieniu, zaburzenia rytmu wypróżnień z licznymi, luźnymi stolcami lub zaparciami, wzdęcie, gazy, odczuwanie nagłej potrzeby oddania stolca mogą wskazywać na zespół jelita drażliwego.

Przyczyny zespołu jelita drażliwego nie są w pełni poznane, jest to choroba przewlekła, która z okresami zaostrzeń i remisji, może trwać do końca życia. Lekarze określają zespół jelita drażliwego schorzeniem czynnościowym, gdyż podczas szczegółowych badań nie wykrywa się zmian w jelitach. Zespół jelita drażliwego wywołuje znaczny dyskomfort i cierpienie, ale nie powoduje trwałych szkód w organizmie, nie prowadzi do stanów zapalnych i krwawień z jelita, a także innych poważnych chorób, jak np. nowotwory.

Choroba często przebiega łagodnie, ale u niektórych osób bywa dokuczliwa. Może być powodem unikania kontaktów towarzyskich, niechęci do podjęcia pracy, a także niechęci do krótkich nawet podróży. Na szczęście większość ludzi, dzięki stosowaniu odpowiedniej diety, umiejętnemu radzeniu sobie ze stresem i przyjmowaniu zalecanych przez lekarzy preparató, potrafi zapanować na objawami chroby.

DOMOWE SPOSOBY NA BÓL ZATOK

Stan zapalny zatok często jest poprzedzony infekcją górnych dróg oddechowych. Objawia się uciskającym bólem głowy obejmującym czoło i oczodoły, nasilającym się podczas pochylania głowy. bólowi często towarzyszą gęsty katar, światłowstręt i nudności. Aby złagodzić te dolegliwości sięgnij po domowe sposoby i przestrzegaj kilku zasad.

Ważne wskazówki:

• Nie pal papierosów! Dym tytoniowy wysusza drogi oddechowe!
• Pij dużo płynów (ok. 2 l dziennie).
• Jedz pokarmy bogate w witaminę C i przyprawy o właściwościach przeciwzapalnych.

Inhalacje

Aby takie zabiegi były skuteczne, trzeba je prawidłowo przygotować i przeprowadzić. Do miski wlej ziołowy odwar lub gorącą wodę z leczniczymi dodatkami. Przykryj głowę oraz ramiona ręcznikiem i nachyl się nad miską. Powoli wdychaj i wydychaj opary przez nos i usta. Inhalację wykonuj dwa razy dziennie po piętnaście minut. Po zabiegu nie wychodź z domu przez godzinę.

Rumiankowa

Do garnuszka wsyp 2 łyżki suszonych kwiatów rumianku. Zalej 2 szklankami wody. Zagotuj, następnie przecedź.

Z soli kuchennej

Do litra gorącej, przegotowanej wody wsyp łyżkę soli kuchennej i wymieszaj.

Z aromatycznymi olejkami

Do litra gorącej (nie wrzącej!) wody dodaj 5 kropli olejku z drzewa herbacianego, lub 2 olejku tymiankowego i wymieszaj.

Świnka jest ostrą chorobą zakaźną przebiegającą z nagminnym zapaleniem ślinianek przyusznych. Choroba dotyczy szczególnie dzieci w wieku szkolnym, wywołuje ją wirus świnki z rodziny Paramyksowirusów. Do zakażeń wirusem dochodzi najczęściej późną zimą i wczesną wiosną. Epidemie występują w Polsce co 2-3 lata. Wirus świnki przenosi się drogą kropelkową z wydzielinami dróg oddechowych, lub przez ślinę, która może się znajdować na pożywieniu albo przedmiotach. Wirus ma dużą zdolność zarażania. Wrotami zakażenia jest błona śluzowa górnych dróg oddechowych, gdzie następuje namnażanie wirusa i rozsiew za pośrednictwem krwi do narządów wewnętrznych. Choroba zaczyna się nagle. Okres wylęgania (inkubacji) wynosi 14 do 24 dni, a okres zaraźliwości zaczyna się zwykle 2 dni przed zapaleniem ślinianek i trwa do 6-10 dni od ustąpienia obrzęku.

Objawy zwiastunowe występują rzadko: bóle mięśni szyi, złe samopoczucie. Często nie ma żadnych objawów choroby i zakażenie można stwierdzić jedynie przez wykrycie przeciwciał we krwi. Jeżeli przebieg jest objawowy, najczęstszymi objawami są: bolesność i obrzęk jednej lub obu ślinianek przyusznych, gorączka, bóle głowy, bóle mięśni, złe samopoczucie, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych o zazwyczaj typowym i łagodnym przebiegu.

Początkowo obrzęk ślinianki przyusznej jest umiejscowiony bezpośrednio za żuchwą. Obrzęk jest największy w 1-3 dniu, trwa 3-7 dni, maskuje kąt żuchwy, unosi i odchyla ku przodowi płatek ucha, następnie przechodzi na dolną część twarzy. Pojawia się ból wokół ucha, a także w gardle, zwłaszcza przy przełykaniu. Dziecko czuje się rozbite. Chorobie towarzyszy umiarkowana gorączka. Dziecku należy podawać potrawy płynne lub półpłynne. Obrzęk ślinianek powoduje ból przy otwieraniu ust i gryzieniu. Skóra nabrzmiała jest blada, lekko błyszcząca, napięta.

Przy śwince mogą wystąpić powikłania, związane z atakiem wirusa narządów takich jak tarczyca, gruczoły sutkowe, trzustka, jajniki, jądra, najądrza oraz ośrodkowy układu nerwowy.

Grypa żołądkowa może nas dopaść niezależnie od wieku. Dzieci zarażają się łatwiej niż dorośli gdyż nie mają jeszcze w pełni rozwiniętego systemu odpornościowego. Do zakażenia dochodzi najczęściej poprzez brak higieny. Częste mycie rąk to najlepszy sposób, by uchronić się przed grypą żołądkową. Większe szanse na szybki i łagodny przebieg choroby mają dzieci, które były karmione piersią jak i te, które zostały zaszczepione przeciw rotawirusom.

OBJAWY GRYPY ŻOŁĄDKOWEJ

- gorączka

- biegunka

- bóle brzucha

- wymioty

- osłabienie

- utrata apetytu

DIETA

Grypie żołądkowej najczęściej towarzyszą dolegliwości takie jak : biegunka, wymioty. Groźnym skutkiem tych objaw jest odwodnienie, zwłaszcza u małych dzieci. Dlatego ważne, by podawać dziecku płyny elektrolitowe ( dostępne w aptece), napar z mięty lub przegotowaną wodę. Dziecko powinno wypijać tyle płynów, ile straciło z powodu